شب قدر سوم _ New Orleans

خدايا! بر من گناهى مگذار، جز آنكه بيامرزى و اندوهى منه جز آنكه از دلم بردارى و نه دردى مگر آنكه شفا دهی و نه عيبى مگر آنكه بپوشانى و نه رزقى مگر آنكه گسترده سازى و نه ترسى جز اينكه مرا از آن ايمنى دهى و نه پيش آمد بدى مگر آنكه آن را برگردانی و نه حاجتى كه تو را در آن رضايت و مرا در آن مصلحت است مگر اينكه روا كنى اى مهربان ترين مهربانان.دعايم را مستجاب كن اى پروردگار جهانيان.

به ريسمان خدا چنگ میزنم و بر خدا توكل میكنم و به خداوند اعتماد مینمايم بار خدايا اگر گناهانم بزرگ است تو بزرگترى، و اگر كوتاهى در بندگی ام بزرگ است تو بزرگتری و اگر همواره بخل می ورزم تو بخشنده ترى.
خدايا بزرگى گناهانم را به بزرگى گذشتت، و بسيارى كوتاهی ام را به بزرگوارى آشكارت بيامرز و بخل مرا با جود سرشارت ريشه كن نما.
بار الها! هر نعمتى كه در دست ماست از سوى توست، معبودى جز تو نيست، از تو آمرزش میخواهم و به سوى تو باز می گردم.

خدايا به تو پناه می آورم از نفسى كه سير نمی شود و از دلى كه بيم برنمی دارد و از دانشى كه سود نمی بخشد،و از نمازى كه اوج نمی گيرد و از دعايى كه مستجاب نمی شود.
خدايا! آسانى پس از سختى و گشايش پس از گرفتاری و آسايش پس از مشقت را از تو خواستارم.
خدايا هر آن نعمتى كه در دست ماست از جانب توست، معبودى جز تو نيست از تو بخشش گناهانم را میخواهم و به سوى تو باز میگردم.

 

و كليدهاى غيب نزد اوست آنها را كسى جز او نمیداند، و بر آنچه در خشكى و درياست آگاه است، و هيچ برگى فرو نمی افتد جز آنكه به آن آگاهى دارد و هيچ دانه اى در دل تاريكي های زمين و هيچ تر و خشكى [در هر كجاى عالم] فرو نيفتد جز آنكه در لوح محفوظ ثبت است.

خدايا من نمیدانم روزی ام در كجاست، و آن را تنها بر پايه گمانه ايى كه بر خاطرم مى گذرد می جويم، و ازاين رو در جستجوى آن شهرها را زير پا می گذارم، پس در آنچه كه خواهان آنم همچون حيرت زدگانم، نمی دانم آيا در دشت است يا در كوه؟ در زمين است يا در آسمان؟ در خشكى است يا در دريا؟ نمی دانم به دست كيست؟ و از جانب چه كسى است؟ ولى به يقين می دانم كه دانش آن نزد تو و اسباب آن به دست توست و تويى كه آن را با لطف خويش تقسيم میكنى و با رحمت خود براى آن سبب فراهم می سازى، خدايا، پس بر محمد و خاندان او درود فرست و بارپروردگارا، روزى خود را بر من گسترده ساز و به دست آوردنش را برايم آسان نما و جاى دريافتش را نزديك قرار ده و با طلب آنچه برايم در آن روزى مقدر نكرده اى به زحمتم ميفكن، چه تو از آزردن من بی نيازى و من به رحمتت نيازمندم، پس بر محمد و خاندان او درود فرست، و با لطف و فضل خويش بر بنده ات كرم نما، تو صاحب بخشش بزرگ هستى.

 

خدايا! به حق محمد و خاندان محمد بر تو، درود فرست بر محمد و خاندان محمد، و قرار بده در ديده ام نور و در دينم بصيرت و در قلبم يقين و در عملم اخلاص، و در جانم سلامت و در روزي ام فراوانى و سپاس جاودان خويش را مادام كه زنده ام نصيبم ساز.

به نام خدا، درود خدا بر محمد و خاندانش، كارهايم را تنها به خدا واگذار می كنم چه خدا به حال بندگان خويش آگاه است (غافر آيه 45) پس خدا او را از نيرنگ آنها نگاه داشت، معبودى جز تو نيست، پاك و منزهى، همانا من از ستمكاران بودم، پس به درخواست او (يونس) پاسخ گفتيم و او را از غم رهانيديم و بدينسان مؤمنان را رهايى میبخشيم [انبياء: 8] خدا ما را بس است و نيكو وكيلى است پس همراه با نعمت و فضل خدا و درحالیكه هيچ آسيبى به آنها نرسيده بود بازگشتند: آنچه خدا بخواهد همان می شود، هيچ نيرو و توانى نيست جز آنكه به خدا متكى است.
آنچه خدا بخواهد آن میشود نه آنچه مردمان بخواهند،آنچه خدا بخواهد خواهد شد گرچه مردمان خوش ندارند، پروردگار از يارى پروردگان، آفريدگار از كمك آفريده ها، روزی دهنده از لطف روزی خواران، خداى - يكتا پروردگار جهانيان كفايتم می كند، مرا بس است آن كه به حقيقت مرا بس است، مرا بس است آن كه همواره مرا بس است، مرا بس است آن كه همواره از آنگاه كه بوده ام مرا بس بوده است، مرا بس است خدايى كه معبودى جز او نيست، بر او توكل نمودم، و اوست پروردگار عرش بزرگ.

خدايا اى دگرگون كننده دلها و ديده ها، دلم را بر دينت ثابت بدار و آن را پس از اينكه به راهم آوردى گمراه مساز و از نزد خود بر من رحمتى ببخش زيرا تويى كه بسيار بخشنده اى و به رحمتت از آتش پناهم ده.
خدايا بر عمرم بيفزا، و در روزيم وسعت عنايت كن، و رحمتت را بر من بگستران، و اگر نزد تو در كتاب تقدير و سرنوشت بد فرجام هستم مرا نيكبخت گردان چرا كه تو آنچه را بخواهى محو و آنچه را بخواهى ثبت می نمايى و كتاب تقدير و سرنوشت در اختيار توست.

ستايش خداى را كه آنچه خواهد انجام دهد، و غير او آنچه را خواهد نمیتواند انجام دهد، ستايش خداى را چنان كه می پسندد ستوده شود، ستايش خداى را چنان كه شايسته آن است، بار خدايا! مرا در هر خيرى كه محمد و خاندان محمد را در ان وارد نمودى وارد نما، و مرا از هر شرّى  كه محمد و خاندان محمد را از آن خارج نمودى خارج نما، درود خدا بر محمد و خاندان محمد.

از خدا كه جز او معبودى نيست آن زنده و پاينده آمرزش میطلبم و به جانب او باز میگردم خدايا مرا از جانب خود راهنمايى كن، و از باران احسانت بر من ببار، و از ابر رحمتت بر من بگستران، و از نعمتهاى فراوانت بر من فرود آور، پاك و منزهّى، معبودى جز تو نيست، تمامى گناهانم را بيامرز، زيرا جملگى گناهان را كسى جز تو نمیآمرزد، بار خدايا از تو درخواست میكنم از هر خيرى كه دانشت بر آن احاطه يافته است و به تو پناه میآورم از هر گزندى كه علم تو به آن احاطه دارد.

خدايا! در همه كارهايم سلامتى كامل از تو میخواهم، و به تو پناه می آورم از خوارى دنيا و عذاب آخرت، و پناه میبرم به مقام والا، و عزّت دست نايافتنى، و قدرت سرپيچى ناپذيرت، از شر دنيا و آخرت، و از شر همه دردها، و از شر هر حيوانى كه زمام وجودش به دست توست، همانا پروردگارم بر راه راست است، هيچ توان و نيرويى نيست جز از جانب خدای بلندمرتبه بزرگ.
توكل میكنم بر آن زنده اى كه نمی ميرد، سپاس خدا را كه فرزندى نگرفته و در فرمانروايى شريكى براى او نيست و نه سرپرستى تا از ذلّت برهاندش و او را بسيار بزرگ شمار.

از تو از بهترين چيزیكه اميد دارم و از بهترين چيزیكه اميد ندارم درخواست میكنم، و به تو پناه میآورم از شر آنچه كه پرهيز میكنم و از شر آنچه كه نمی پرهيزم.

 

خدايا! درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و در كارم براى من گشايش و راه نجات قرار ده و مرا از جانبى كه گمان میبرم و از جانبى كه گمان نمیبرم روزى عنايت كن.

ای نعمت و بهشت من, ای دنیا و آخرتم

اینستاگرام رو باز کردم یکی نوشته بود خدایا شکرت به خاطر ... و از همه دعوت کرده بود که جمله رو تکمیل کنن. 

به قول امام سجاد نمی دانیم از چه تشکر کنیم از آن زیبایی که می گسترانی یا آن زشتی که می پوشانی! چیست ارزش اعمال ما در کنار نعمتهایت؟!

امشب شب قدرِ. 

نمی دونم از کجا شروع کنم و دعا کنم. دیروز خواستم یکم مثل آقای همسر اخبار رو دنبال کنم اعصاب و روانم ریخت بهم. 

ما تو خانواده مون از بچگی یاد گرفتیم شبای قدر دعاهامون رو می نویسیم. من خودم دعا می کنم ولی به نظرم دعاهای من خیلی سطحی اند واسه همین من یه سری از دعاهای مفاتیح رو خیلی بیشتر دوست دارم و دقیقا اینجاست که من به ائمه مون می بالم به دعاهای حضرت علی, امام حسین و حضرت سجاد. الان دارم خودم دعا می خونم گفتم بخشایی رو که دوست دارم و وقت میشه اینجا بذارم تا شما هم بخونین و برای من هم دعا کنین.  

به نام خدا كه بهترين نام هاست، به نام خدا پروردگار زمين و آسمان، دورى هر ناخوشايندى را كه ابتدايش خشم خداست، و نيل به هر محبوبى را كه آغازش رضاى اوست خواستارم، پس از سوى خود سرانجام را به آمرزش پايان ده اى سرچشمه نيكى.

سپاس نعمت هايت را چنان قسمت من كن كه مرا به كمال خشنودی ات نايل گرداندی و  تا زنده ام به بازداشتن از گناهانت بر من مهر ورزی و تا پايان عمر بر انجام آنچه بهره ام رساند توفيقم دهى، و به كتاب خود (قرآن) براى پذيرش حق، سينه ام را فراخ گردانى و بار گناهانم را با تلاوتش از نامه اعمالم فرو ريزى و در دين و جانم به من سلامت بخشى و كسانی كه به آنها انس گرفته ام از من وحشت زده نكنى و در باقيمانده عمر احسانت را بر من تمام نمايى چنان كه در گذشته عمرم بر من احسان نمودى.

به نام خدايى كه جز به فضل و بخشش او اميد نبستم، و جز از عدالت او نهراسم، و جز به سخن او اعتماد نمیكنم، و جز به ريسمانش چنگ نزنم، تنها به تو پناه میآورم اى خداى بخشايش گر مهربان از ستم و دشمنى، و مصائب روزگار و اندوه هاى پياپى و پيش آمدهاى ناگوار دوران و از گذشت عمر پيش از مهيّا شدن و توشه برداشتن و تنها از تو راهنمائى میجويم به سوى آنچه خير و صلاح من در آن است و فقط از تو يارى میخواهم در آنچه پيروزى و رستگارى با آن همراه است، و در پوشيدن لباس عافيت و كمال آن و فراگيرى سلامتى و دوام آن تنها به تو دل میبندم و به تو پناه میآورم اى پروردگار من از وسوسه هاى شياطين و به يارى سلطنت تو دورى میجويم از ستم پادشاهان, پس آنچه از نماز و روزه ام صورت گرفته پذيرا باش و فردا و روزهاى پس از آن مرا بهتر از اين ساعت و امروزم قرار ده و مرا در بين خويشاوندان و بستگانم عزيز گردان، و در بيدارى و خواب نگهدارم باش، چرا كه تويى خدا و بهترين نگهدار و تويى مهربان ترين مهربانان.

خدايا! از تو آمرزش میطلبم براى هر نذرى كه كردم و هر وعده اى كه دادم و هر پيمانى كه بستم سپس به آن وفا نكردم و اداى حقوق بندگانت را كه بر عهده دارم از تو درخواست میكنم، پس هر بنده اى از بندگانت  كه او را نزد من حقىّ پايمال شده باشد كه در آن به جان يا آبرو يا مال، يا خانواده اش يا فرزندش ستم روا داشته ام يا غيبتى از او كرده ام يا بر اثر ميل خود يا خواهش دل يا تكبّر يا غضب يا خودنمايى يا تعصّب بر او يارى نهاده ام، اين بنده ات غايب باشد يا حاضر، زنده باشد يا مرده، و دستم كوتاه شده و وسعم نمی رسد از پرداخت آن حق يا طلب حلاليت از او، از تو میخواهم اى كسى كه رفع نيازها در اختيار اوست، و آن حاجات در مقابل مشيّت او اجابت پذير و به جانب اراده اش شتابانند كه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستى و آن بنده را كه بر او ستمى كردم هرگونه كه خواهى از من راضى گردانى و از جانب خود مرا رحمت عطا نمايى، چه آمرزيدن از تو نكاهد و بخشيدن به تو زيان نرساند ای مهربان ترین مهربانان. 

خدايا دينم را برايم سامان ده كه آن وسيله در امان بودن و دورى من از گناه است و آخرتم را آباد ساز كه آنجا خانه پايدار من و گريزگاهم از همسايگى دون صفتان است و زندگى را برايم زمينه افزونى در هر خير و مرگم را برايم آرامش از هر گزندى قرار ده.

خدايا! ستايش تنها شايسته توست كه آفريدى و سامان دادى و اندازه مقرر نمودى و فرمان دادی و ميراندى و زنده كردى و بيمار نمودى و درمان كردى و بهبودى عنايت فرمودى و فرسوده ساختى و بر عرش هستى استيلا يافتی و بر فرمانروايى جهان چيره گشتى، تو را می خوانم همچون كسی كه وسيله اش ناكارا گشته و رشته چاره اش گسسته و اجلش نزديك شده و آرزويش در دنيا كاستى يافته و سخت بر رحمت تو نيازمند گشته و حيرتش بر اثر كوتاهى فزونى يافته و لغزش و افتادنش بسيار گشته و بازگشتش به سوى تو خالص شده است.

خدايا مرا از  بندگان خوبت قرار ده، و به نيكوكاران ملحق كن، هم آنان كه به بندگى پيشى گرفتند، و به سوى خيرات شتافتند و براى باقيات صالحات تلاش كردند، و براى رسيدن به درجات بلند كوشش نمودند.

منزّهى تو، چه تنگ است راه ها بر كسى كه تو راهنمايش نباشى، و چه آشكار است حق نزد كسى كه راه را نشانش دادى، خدايا  ما را به آن بندگانت كه با چالاكى به سويت میشتابند، و همواره در رحمتت را مى كوبند ملحق نما، آنان كه در هر شب و روز تو را عبادت مى كنند، و از هيبتت در هراسند.

پس تنها تو مراد منى نه غير تو، و شب زنده دارى و بى خوابى ام تنها براى توست نه براى غير تو، و ديدارت نور ديدگان من است و وصالت آرزوى هستى ام،

و تنها به سوى توست اشتياقم، تنها در عشق توست شيفتگى ام و در هواى توست دلدادگى ام، و خشنودى ات مقصود من، و ديدارت نياز من، و جوارت مطلوب من، و قربت نهايت خواسته من است، آسودگى و راحتم در رازونياز با توست، داروى دردم و درمان بيمارى سينه ام، و خنكاى آتش قلبم، و برآمدن اندوهم تنها پيش توست، پس در هنگام ترس همدمم باش، و لغزشم را ناديده گير، و گناهم را بيامرز، توبه ام را بپذير و دعايم را اجابت كن، و سرپرست زمامم و توانگرى گاه تهيدستى ام باش، مرا از خود جدا مكن، و از خويشتن دورم مساز، اى نعمت و بهشت من، و اى دنيا و آخرتم، اى مهربان ترين مهربانان.

 اى آن كه هرگاه بنده اى از او بخواهد عطايش كند، و هرگاه چيزى را كه نزد اوست آرزو كند به آرزويش برساند، و زمانى كه به او روى آورد مقرّب و نزديكش كند، و گاهى كه تظاهر به گناه كند گناهش را پرده پوشى نمايد، و آنگاه كه بر او توكل نمايد او را بس باشد و كفايت كند، خداى من كيست كه بر آستانت وارد شده و خواهان مهمان پذيرى ات باشد و تو از او پذيرايى نكرده باشى، و كيست كه مركب حاجت را با اميد به سخاوتت به درگاهت خوابانده باشد و تو احسانش ننموده باشى آيا خوشايند است كه از درگاهت با محروميت بازگردم، درحالیكه جز تو سرورى كه به احسان متصّف باشد نشناسم، چگونه به غير تو اميد بندم درحالیكه هر خوبى به دست توست، و چگونه جز تو را آرزو كنم درحالیكه آفرينش و فرمان خاص تو است، آيا اميدم را از تو ببرم درحالیكه از روى احسان آنچه كه از تو نخواستم به من عطا فرمودی يا آيا به مانند خودم محتاج میكنى درحالى كه به رشته محكمت چنگ می زنم، اى آن كه قصدكنندگان به رحمتش خوشبخت شدند، و آمرزش خواهان به انتقامش بدبخت نشدند، چگونه فراموشت كنم كه هميشه به يادم بوده اى، و چگونه از تو غافل شوم كه تو نگهبانم هستى، خداى من دستم را به دامن كرمت آويختم، و براى رسيدن به عطايت سفره آرزويم را گستردم، مرا به خلوص توحيدت خالص كن، و از بندگان برگزيده ات قرار ده، اى آن كه هر گريزانى به او پناه می جويد، و هر جوينده اى به او اميد مى بندد، اى بهترين اميدبخش، اى كريم ترين خوانده، اى آن كه پرسنده اش برگردانده نشود، و آرزومندش محروم نگردد، اى آن كه در رحمتش به روى خوانندگان باز است، و پرده درگاهش براى اميدواران گشوده است، از تو می خواهم به بزرگواريت كه ببخشى از عطاى خود بر من آنچنان كه ديده ام به آن روشن شود، و از اميد به تو سرشارم سازى به اندازه اى كه نهادم آرامش يابد، و از يقين آنچنان بر من منّت نهى كه با آن ناگواري هاى دنيا را برايم آسان نمايى، به مهربانى ات اى مهربان ترين مهربانان.

سپاس گزاری ات چگونه براى من امكان پذير است در حالى كه سپاسم نسبت به تو خود نيازمند سپاسى ديگر است، پس هر نوبت كه گفتم تو را سپاس، بر من واجب شد كه به خاطر آن باز بگويم تو را سپاس، خديا همان گونه كه ما را به لطف طعام دادى و با احسانت پروريدى پس نعمت هاى سرشارت را بر ما به انجام رسان، و ناگواري هاى ناخوشايند را از ما دور كن، و از بهره هاى هر دو جهان بالاتر و برترش را چه اينك و چه در آينده به ما عنايت كن، تو را سپاس بر خوبى آزمونت و بر نعمتهاى سرشارت، سپاسى كه درخور خشنودى ات باشد، و خير وجودت را به جانب ما جلب كند، اى بزرگ، اى كريم، به مهربانى ات اى مهربان ترين مهربانان.

از تو درخواست می كنم دوستى خودت را و دوستى آنان كه تو را دوست دارند و دوستى هر كارى كه مرا به قرب تو می رساند، و اينكه خودت را نزد من محبوب تر از ديگران قرار دهى و عشقم را به وجودت راهبر به سوى خرسندى ات بگردانی و شوقم را به حضرتت بازدارنده از نافرمانى ات سازى،

 خدايا اگر پشيمانى از گناه توبه است، پس به عزّتت سوگند كه من از پشيمانانم، و اگر آمرزش طلبى از خطاكارى سبب فرو ريختن خطاها از پرونده است، من از آمرزش خواهانم، حق رضايت با توست تا راضى شوى...

 نوشته شده توسط نگار مشتاق آرزومند شاکر و ملتمس به دعا ...